Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2016

poly kasda

 IAA UNESCO artist, lives in Athens, works everywhere.

Her main Project Myth/Network* -1990-2017- is an open system of interlaced self-fueling sub-projects emerging from depth psychology and multiplexing in
-        -  Biodegradable, interactive, overview installations like Chrysalis 1990- anchored in 300 sites-27 countries, composing an ideography of the web before it’s spreading (launched in the Museum of Modern Art Joensuu, PAND conference, Meeting of the Worlds, Finland 1990).
-        -  Overlapping dispersive overview installations touching down across the globe often through her participation in big events (Biennials of Beijing 2005-2008, Biennial of Tashkent 2007, Nuit Blanche Paris 2007,  FMC Syria2006, Flags MEADOWS UNESCO Beirut 2012,, Design House of Cyprus Athens 2009, Night of Museums Munster Germany 2015,  University of Lucian Blaga Sibiu Silver Medal 2007, Olympic Fine Arts Beijing Gold Medal 2008)
-         - Affective - cognitive maps of mythically augmented sites merging spectral/ actual space adopted in 1995 by the European Network of Poetry as a new form of poetical expression
-        - Code Lexomorphes:  language games with cryptographic patterns based on the ancient Greek mathematical codification of the alphabet. (Symposium on Greek language, Old Parliament of Athens, EETE Silver Medal 2009).
-        -  Urania’s Gardens: Agro-psycho-Social art generating community projects. http://Uraniagardens.blogspot.com

Her artistic acts are processed and formulated in Greek, English and French in her research documentaries, cross-disciplinary essays and allegoric bionarratives. 
html: https://lekseikones.wordpress.com/

She graduated in Psychology- Sociology B.A. Pierce/Deree ACG, studied Chemistry-Physics in the American University of Cairo, had a 7 years apprenticeship in visual arts in S. Hermann's workshop, Besancon, Alexandria and has the National Arabic language diploma. Her early paintings as Poly Casdas are in private collections.

*Project Myth/Network, EMST National Museum of Contemporary Art, Greece, Archives code 1595. Donation:Xagoraris 1991. 

Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2016

Artificial Intelligence is needling The Conscious eye and that word that swallowed me


Artificial Intelligence Prof. John Kontos “Needles” Poly Kasda’s Conscious Eye.

"What was the nature of this compulsive tide that pushed XXc. artists in a self-cancellation frenzy, leaving behind a dilapidated mental space and the labyrinthine traces of an unsatiated question mark?

 This was the question I was persistently raising throughout The Conscious Eye, Aigokeros 1988, a cross-disciplinary essay dealing with an eye that sees itself seeing, that thinks itself thinking, as it undergoes the crisis of self- consciousness that sealed the arts and sciences of the 20thc; an introspective attitude which revealed the linguistic-cognitive scaffold of perception and triggered modern crisis, mining with autognostic explosives our certainties; a cognitive revolution that shifted our attention from behavioral phenomena to their inner mechanisms.

In the book i had made several references to the then rising science of A.I. as an introspective, philosophical tool, which, by externalizing the mechanistic aspects of our thinking helps us realize other ways of thinking; an obsession that drove me to anchor my insight on the then (1985) ongoing academic research applications in Prof. Seymour Papert’s  A.I. department at the MIT. 

My research was documented in my narrative documentary The Adventures of the Eye, with documentarist Marco Gastine for the Greek national TV 1986. During the shootings, I met A.I.Prof. John Kontos who foreworded my essay The Conscious Eye, Perception-Art-Informatics that followed the documentary.

Two years ago, after the lapse of a quarter of a century, Dr. John Kontos asked me to translate The Conscious Eye in English since he wished to ‘needle’ my old text with fresh information from the recent research developments in the field of Artificial Intelligence and particularly in the subfields that promote the technologies of Machine Consciousness and Computational Creativity during this time.

 A chunk or two years heavy with endless discussions on the nature of Intelligence and Consciousness followed this call. It resulted in the publication of our English bookArtificial Intelligence Prof. John Kontos “Needles” Poly Kasda’s Conscious Eye, southwind/notiosanemos ed.2015.

Meanwhile I started writing a narrative chronicle revealing the psychic experience underlying and sustaining my own self-combustive project Myth/Network  dramatized in the interface of ritual/ actual space, during this elapsing 'hemar', or, chunk of 25 years:  a self-reflexive speculation that resulted in the publication of my allegoric narrative When that Word swallowed me, Sphinx, The Hidden Thebes festival syn. Poesia e Conoscenza review (Milan)"..
Poly Kasda 

Both books Artificial Intelligence Prof. John Kontos “Needles” Poly Kasda’s Conscious Eye and When that Word swallowed me were presented in the Stoa tou Vivliou Athens 2.6.2016

Dr. Harry Meletis, cybernetics researcher
Dr. Manthos Santorinaios, Prof. Athens’School of Fine arts, director of the Master in Artificial Intelligence and Art department.
Dr. Peter Tzelepidis, cognitive sciences professor
Dr. Yannis Almyrandis, Democritos research institute of biosciences and applications director.
Mariana Zikou, art-historian
Short Book description

Perception-Consciousness-Diegesis-Discovery-Creativity 2015

“Kasda's book, The Conscious Eye Perception-Art-Informatics was based on her insight into the introspective state of mind of 20thc artists as they shifted their attention from the object of art to the function of their own mind. Her thesis was partly supported by references to the then rising technology of A. I. as a tool of introspection. 
In the present book, Prof. John Kontos who had written an introductory note to the first edition of The Conscious Eye is rejuvenating this old, but still young text, by lifting it with a set of 'needlings'; injections that connect it with recent studies in the field of A.I. and particularly of Machine Consciousness; a technology inspired by human consciousness”. (Excerpt from the preface).

  1. When that Word swallowed me,
Allegoric biodiegesis, Puer Aeternus, the Axiom of Maria and the Riddle of the Sphinx

 “In this afegema I attempt to cohere into a single narrative my surreal journey in the backstage of my specious time work Project Myth/Network 1990-…

A psychic world of experience courses throughout and sustains the artistic act. It is rarely revealed because of its profane singularity and yet its revelation could open an unpredictable window to who we really are”. (Excerpt from the preface).
What others say: 

"In Poly Kasda's essay The Conscious Eye she describes the consistent path of art, through the changes of the inner visual processes, before its breaking up into a chaotic process of many trends and structures that define our times. I wonder whether we should catch the line from this point on; the path through the concepts, the analysis of language and the contemporary mechanisms of its processing and the esoteric vision which her book projects as the record of an adventure”.
 Dr. Manthos Santorinaios, Athens School of Fine Arts Professor, director of the Master in Artificial Intelligence and Art department.2/6 Stoa tou Vivliou  Athens  
" Kasda manages with a pre-scientific  way’ Paracelsus, Leonardo’s , the witch-doctor’s and Huomo Universalis’ to connect the tangible with the intangible and to  manifest in front of our eyes invisible dynamic lines that lend to our world a little more meaning".
 Dr.Yannis Almyrandis, Democritus institute of bioscience and applications EKEFE, Over-determination in poly kasda’s work, 2/6 stoa tou vivliou Athens  

“Kontos joined forces with Poly Kasda, an artist who studied “the self-combustive frenzy of 20th century art.” Her 1985 booklet, “The Conscious Eye,” foresaw developments in artificial intelligence. Kasda noticed painters in the twentieth century were obsessed with introspection: paying more attention to the workings of their minds than the products of their art. Introspection was also in the background of the rising computer programs in artificial intelligence. So Kontos grasped the ingenuity of Kasda and expanded it into this broad understanding of what artificial intelligence is all about.
Kontos included a translation from the Greek of Kasda’s the “Conscious Eye” into this book, one text seeding and illuminating the other. Indeed, Kontos updates and rejuvenates the insights of Kasda, and, in this innovation, creates an exciting, timely, refreshing, and fascinating history of artificial intelligence - of what it could have become.
I recommend Kontos’ and Kasda’s book. It is a timely, sophisticated, philosophical, and honest account of artificial intelligence, a problematic endeavor of great potential and grave risk”. Evaggelos Vallianatos, Computer engineering and propaganda/the Huffington Post, US. 11/15/2016

“An interesting read and I really liked the book's unusual structure…Kasda's Conscious Eye is an engrossing discussion of the move towards cognitive content in art. Kontos 'needles' key paragraphs of Kasda's text with discussions of contemporary work in artificial intelligence.
Well worth a read if you want to find out more about art, artificial intelligence and the relationship between them”. Dr. David Gamez March 24, 2016

"When that word swallowed me is an intriguing artistic text… I take it as the other side of the mind from which the Conscious Eye emerged; a structured epistemological discourse that surfaced through that same impressive imaginary which reveals itself consistently over the artistic course of a lifetime. It is great it revealed itself once more in the form of this text.
Thoughts that are hard to embed as language, thoughts and images that reside submerged within us, that we ourselves do not know what they mean, what needs they meet and in which unknown territories they game us to.
Perhaps this narrative is a call to see, to rectify the uncharted, terrible and unrecognizable dimensions of our human and non-human(?) imaginary.
The Conscious Eye continues its search and investigation in the most elusive, controversial, intra-real dimensions of its existence
” Mariana Zikou, When that word swallowed me 2016

“Kasda's short autofiction ‘When that word swallowed me’ marks an epitome of her research in the profound and unfathomed realms of human experience and imaginary through artistic practice; a possible invitation also for us, to challenge the emergence of our own minds' uncharted topoi”. Mariana Zikou, Art-historian, Underdetermination on Poly Kasda’s work,  Stoa tou Vivliou, 2/6/2016 Athens.

Κυριακή, 24 Ιουλίου 2016

The under-determination in Polyxene Kasda’s work

The under-determination in Polyxene Kasda’s work 
by Mariana Zikou, Art historian, Stoa tou Vivliou 2/6/2016, Athens

I will try to develop some thoughts on the writings of Poly Kasda in relation to one of her first books 'The Conscious Eye' and her latest one 'When that word swallowed me'. The two will be linked with an epistemological concept, the 'under-determination' and an allegory, the Kafkaesque Burrow.

Dr. Yannis Almyrantis presented an intriguing approach with his essay “The over-determination in Poly Kasda’s work”. The present essay reflects on its antithetical term, the 'under-determination' in Kasda’s work.

Within the frame of this presentation ‘under-determination’ is used with a double interpretation, employing the prefix under- (in greek hypo-):
On one hand, under-determination is an epistemological concept which challenges the univocal approach of experience. In this sense, it is considered impossible for an experience to be fully interpreted through a single axiom. This thinking is reflected in Gödel's incompleteness theorem and can be extended to Derrida's philosophical term of ‘deconstruction’, which refers to the infinite experience of language, but also to the impasse of its meaning.

Under-determination is transcribed in the work of Poly Kasda as scattered traces of language, objects, performances, gatherings, as well as other manifestations like TV shows, buildings and new media, which may reveal or conceal the true meaning, the core of her objectives. A core attracting into its orbit scientific theories of computational and cognitive science along with the philosophical and applied concepts of experience.

'The Conscious Eye', one of the first books of Poly Kasda, is associated with the epistemological interpretation of under-determination. Poly Kasda initiates a genuine and systematic exploration of the human experience and the cognitive processes that transpire the works of artists and the artistic movements of the 20th century. The human eye is used as an interface, the eye becomes a quasi-mechanical component tool which creates a tube between the inner and outer reality topology.

The book starts with two questions 'So what happened to many artists and they stopped painting? What lies behind this silence that took so many strange forms?' To these questions Poly Kasda creates insightful conceptions, linking scientific theories and technologies with artistic methods and the philosophical discourse.
However, in the preamble of the book she already shows her awareness of under-determination: 'This essay on the essence of contemporary art and visual perception is just the tip of the iceberg'. In the last pages of the book, she outlines the collapse of certainty, the decay of conventional structures and with it, the withdrawal of words.

These comments lead the way to the second interpretation of the term under-determination, into the creative-experiential extension of the term, which can be connected to Poly Kasda’s new book 'When that word swallowed me'.
The book is ushering us in a wild exploration into what is under, below the territory of the visible and of the reassuring semiology, into the aniconic fields of artistic experience and ambiguity, of the collapse of the subject and ultimately the collapse of the text into sub-texts, in word-symbols that burst further into glyphs, into the smallest cracking units of language, to become objects and anti-texts, no-texts, precipitated in a submersive trip into the substrates of language, the hypothalamus of experience and into the sub-liminal of perception.

The deep dive begins; a persistent recollection towards the core of the experience described in 'When that word swallowed me', in which she notes: 'After the completion of The Conscious Eye, I was left again with this Something Essential Missing, this SEM sensation'.
The course of the next 25 years would open up the topoi for the emergence of the iceberg, an intense immersion to the core of cognition and experience. A striking, persistent and productive exploration which often anticipates the developments in technology and cognitive science, such as through her artistic project Myth/Network, where Kasda composes an ideography of the web before its spreading.

At the same time, these explorations in the other side of reasoning, in the twilight of experience and of deconstructed meaning, had their impact. In 'When that word swallowed me', Kasda reveals that her essay 'Pyrisporos' which followed 'The Conscious Eye', disturbed and chased away the audience she had gained with the latter.
As she continues her research into the philosophical discourse of computational and cognitive science, her visionary leaves her at times without applied scientific and theoretic tools. She then resorts to alleged scientific axioms and data, some of which evolve later as validated concepts, while others swing for now and maybe forever between the exo-logical, the alchemy and the myth. Kasda will not renounce them as useful tools, stating: 'But is there any other way? Those fantastic things that are directly seen by the soul are formulated by the intellect as an absence; a dense omission from which words return baffled'.

From then on, although her creative and exploratory course continue intensively, she will start consciously and methodically concealing their true essence. In 'When that word swallowed me’, she confesses the creation of a 'self-sustaining shelter' which takes the form of a woolen cocoon: '...I started knitting around me a borderless blanket. It was gradually growing from inside itself, mounting on the walls, towering above me like a wave swallowing me in its cocoon-like embrace'.
This hermetic structure can find its counterpart in an allegorical architecture, the Burrow of Kafka, one of his last texts that remained unfinished. The Kafkaesque edifice can be interpreted as the agitated strive of an individual to safeguard her safety and integrity, when disclosing the erebus of one's own personal experience.
As if in a discoursive relationship with the Kafkaesque creature residing in its underground dark maze construction, Poly Kasda writes: 'On the ordinary level I was protecting my delicate experiment from the unexamined eyes, shielding it behind palatable, easy to digest descriptions. I knew that if it were contaminated by doubt, the whole structure would crumble…'.

This fragile and intimate revelation, along with her uncompromising determination to continue sinking in the profound substrates of the inner self, destined to be the cornerstones for the creation of her allegorical biomatic narrative 'When that word swallowed me' and ultimately, the symbolic collapse of her Kafkaesque shelter.
Kasda's short autofiction marks an epitome of the research in the profound and unfathomed realms of human experience and imaginary through artistic practice; a possible invitation also for us, to challenge the emergence of our own minds' uncharted topoi. The 'Conscious Eye' continues its quest into the most elusive, controversial and intra-real dimensions of its existence.


Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2016

Ο υπο-προσδιορισμός στο έργο της Πολυξένης Κασδά

Ο υπο-προσδιορισμός στο έργο της Πολυξένης Κασδά
Εισήγηση της ιστορικού τέχνης Μαριάνας Ζήκου, Στοά του Βιβλίου, 2/6/2016

Θα προσπαθήσω να παραθέσω κάποιες σκέψεις για το γραπτό έργο της Πόλυς Κασδά σε σχέση με ένα από τα πρώτα της βιβλία 'το συνειδητό μάτι' και το πιο πρόσφατο 'όταν με κατάπιε εκείνη η λέξη'. Θα τα συνδέσω με μια επιστημολογική έννοια και με μια αλληγορία.

Ο κ. Αλμυράντης έκανε μόλις μια πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση εκκινώντας από τη λέξη που χρησιμοποίησε στον τίτλο της παρουσίασής του, μίλησε για τον υπερ-προσδιορισμό στο έργο της Πόλυς Κασδά. Mου έδωσε έτσι την ιδέα να αναπτύξω κι εγώ αυτή την έννοια προς μια διαφορετική κατεύθυνση όμως, προς το αντώνυμό της, να μιλήσω δηλαδή για τον υπο-προσδιορισμό στο έργο της Κασδά.

Εκκινώντας από τη δυναμική αυτού του προθήματος, το υπο-, ο υπο-προσδιορισμός στα πλαίσια αυτής της παρουσίασης χρησιμοποιείται με διπλη ερμηνεία.
Από τη μία ο υπο-προσδιορισμός είναι μια επιστημολογική έννοια, η οποία αμφισβητεί τη μονοσήμαντη προσέγγιση της εμπειρίας. Θεωρείται αδύνατο δηλαδή η εμπειρία να ερμηνευθεί ολοκληρωτικά μέσα από κάποιο αξίωμα. Αυτή η σκέψη αντανακλάται στα θεωρήματα μη πληρότητας του Γκέντελ και επεκτείνεται στον φιλοσοφικό όρο του Ντεριντά, την αποδόμηση, που αναφέρεται στο άπειρο της γλωσσικής εμπειρίας αλλά και στο αδιέξοδο του νοήματος.
Ο υπο-προσδιορισμός υπό αυτή την έννοια εγγράφεται στο έργο της Πόλυς Κασδά ως διάσπαρτα ίχνη από γλώσσα, αντικείμενα, επιτελέσεις, συνευρέσεις, και άλλες αποτυπώσεις όπως τηλεοπτικές εκπομπές, κτίρια και νέα μέσα, τα οποία συναρμολογημένα πότε αποκαλύπτουν και πότε επικαλύπτουν τον πυρήνα της σκέψης της. Έναν πυρήνα που έλκει σε τροχιά επιστημονικές θεωρίες της υπολογιστικής και γνωσιακής επιστήμης και μαζί τη φιλοσοφική και εφαρμοσμένη διάσταση της εμπειρίας.

'Το συνειδητό μάτι' λοιπόν, από τα πρώτα βιβλία της Πόλυς Κασδά, θα έλεγα ότι συνδέεται με την πρώτη ερμηνεία του υπο-προσδιορισμού, την επιστημολογική. Η Πόλυ Κασδά ξεκινά μια πρωτότυπη και συστηματική εξερεύνηση της ανθρώπινης εμπειρίας και των διανοητικών διαδικασιών που βρίσκονται πίσω από τα έργα των καλλιτεχνών και τα καλλιτεχνικά κινήματα του 20ου αιώνα. Χρησιμοποιεί το ανθρώπινο μάτι σαν διεπαφή, το μάτι γίνεται ένα σχεδόν μηχανικό εξάρτημα-εργαλείο, το οποίο δημιουργεί έναν δίαυλο μεταξύ της εσωτερικής πραγματικότητας και της εξωτερικής τοπολογίας.
Το βιβλίο ξεκινάει με δύο ερωτήσεις “τι έπαθαν λοιπόν πολλοί καλλιτέχνες και σταμάτησαν να ζωγραφίζουν; Τι κρύβεται πίσω από αυτήν τη σιωπή που πήρε τόσες παράξενες μορφές;” Σε αυτά τα ερωτήματα η Πόλυ Κασδά δημιουργεί θεωρητικούς σχηματισμούς, πολύ γόνιμους, αντιστοιχώντας επιστημονικές θεωρίες και τεχνολογίες με καλλιτεχνικές μεθόδους και τη φιλοσοφική γνώση.
Ήδη όμως στο προοίμιο του βιβλίου θίγει λακωνικά το ζήτημα του υπο-προσδιορισμού, γράφοντας: “Αυτό το δοκίμιο πάνω στη φύση της σύγχρονης τέχνης και της όρασης είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου”. Στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου περιγράφει ήδη την κατάλυση της ασφάλειας, την αποσάρθρωση των συμβατικών δομών και μαζί την απόσυρση των λέξεων.

Οι παρατηρήσεις αυτές ανοίγουν ήδη το δρόμο στη δεύτερη ερμηνεία του υπό-προσδιορισμού, σε μια δημιουργική-εμπειρική προέκταση του όρου, που μπορεί να συνδεθεί με το νέο βιβλίο της Πόλυς Κασδά 'όταν με κατάπιε εκείνη η λέξη'.
Το βιβλίο μάς εισάγει σε μια αγριευτική εξερεύνηση σε ό,τι βρίσκεται υπό, κάτω από την επικράτεια του ορατού και της καθησυχαστικής σημειολογίας, στα ανεικονικά πεδία της καλλιτεχνικής εμπειρίας, της αμφισημίας, της κατάλυσης του υποκειμένου και τελικά της κατάλυσης του ίδιου του κειμένου σε υπό-κείμενα, σε λέξεις-σύμβολα που περικλείουν συμπυκνωμένους ανοίκειους κόσμους, για να καταλυθούν και οι λέξεις με τη σειρά τους σε γλύφους, στη μικρότερη μονάδα διάσπασης της γλώσσας, να γίνουν αντικείμενα και αντί-κείμενα, μη-κείμενα, σε ένα ταξίδι καταβύθισης στα υποστρώματα της γλώσσας, στους υποθαλάμους της εμπειρίας και στους υπό-λογισμούς της αντίληψης.
Έτσι ξεκινά λοιπόν η μεγάλη βουτιά, ένας επίμονος αναστοχασμός προς τον πυρήνα της εμπειρίας που περιγράφεται στο 'όταν με κατάπιε εκείνη η λέξη'. Εκεί η Πόλυ Κασδά παρατηρεί για 'το συνειδητό μάτι', το άλλο της βιβλίο: “μετά την έκδοση είχα μείνει πάλι με την δίψα του ανικανοποίητου: Αυτό το κάτι το ουσιαστικό που λείπει”.
Η πορεία των επόμενων 25 χρόνων θα γινόταν ακριβώς αυτό, ο τόπος ανάδυσης του παγόβουνου, του ουσιαστικού, μια τρομερή καταβύθιση στον πυρήνα της γνώσης και της εμπειρίας. Μια εξερεύνηση τόσο τολμηρή, επίμονη και παραγωγική, που συχνά προλαμβάνει τις εξελίξεις στην τεχνολογία και τη γνωσιακή επιστήμη, όπως μέσα από την πρότασή της Μύθος/Δίκτυο, όπου συνθέτει μια ιδεογραφία του διαδικτύου πριν αυτό εμφανιστεί.

Παράλληλα όμως, οι εξερευνήσεις στην άλλη όψη της λογικής, στο σκοτάδι της εμπειρίας και του αποδομημένου νοήματος, έχουν και τον αντίκτυπό τους. Στο 'όταν με κατάπιε εκείνη η λέξη' αποκαλύπτει ότι τολμώντας τότε να δημοσιεύσει το δοκίμιό της 'Πυρίσπορος', τρόμαξε και έχασε το κοινό που είχε κερδίσει με 'το συνειδητό μάτι'.
Καθώς συνεχίζει την έρευνά της στη φιλοσοφική διάσταση του υπολογιστή και στη γνωσιακή επιστήμη, το φαντασιακό της που προλαμβάνει τις νέες ανακαλύψεις, την αφήνει ενίοτε χωρίς επιστημονικά εργαλεία. Καταφεύγει τότε σε επιστημονικοφανή αξιώματα και στοιχεία, κάποια από τα οποία τεκμηριώνονται στη συνέχεια και γίνονται αποδεκτές επιστημονικές θεωρίες, ενώ άλλα ακροβατούν ακόμα και ίσως για πάντα ανάμεσα στο εξωλογικό, την αλχημεία και το μύθο. Δε θα τα αποποιηθεί σαν χρήσιμα εργαλεία, λέγοντας χαρακτηριστικά: “Όμως, πώς αλλιώς; Αυτά που βλέπει απευθείας η ψυχή, διανοητικά εκφράζονται σα μια απουσία από όπου οι λέξεις επιστρέφουν τρελαμένες”.

Από εκεί και έπειτα, αν και η δημιουργική και ερευνητική της πορεία συνεχίζεται εντατικά, θα αρχίσει συνειδητά και μεθοδικά να υποκρύπτει την πραγματική τους διάσταση. Στον 'όταν με κατάπιε εκείνη η λέξη' η ίδια θα αναφερθεί στη δημιουργία ενός 'αυτοτροφοδοτούμενου καταφυγίου' το οποίο παίρνει τη μορφή ενός μάλλινου κουκουλιού: “...άρχισα,” γράφει, “να πλέκω γύρω μου μια κουβέρτα, χωρίς τέλος, ούτε αρχή. Το πλεκτό μεγάλωνε πόντο πόντο πέρα από τον εαυτό του, υψωνόταν πάνω στους τοίχους και κύρτωνε σαν αψιδωτό κύμα σαβανώνοντας με μέσα σε ένα μάλλινο κουκούλι σε μέγεθος δωματίου”.
Αυτή η ερμητική κατασκευή μπορεί να βρει το αντίστοιχό της σε μια αρχιτεκτονική αλληγορία, το Κτίσμα του Κάφκα, το τελευταίο του κείμενο πριν πεθάνει που έμεινε και ημιτελές. Το καφκικό κτίσμα μπορεί να ερμηνευθεί ως η συγκλονιστική προσπάθεια ενός ατόμου να διαφυλάξει την ασφάλεια και ακεραιότητά του, όταν τολμά να αποκαλύψει το έρεβος της ατομικής του εμπειρίας.
Σαν σε διαλογική σχέση με το πλάσμα του καφκικού κτίσματος στη λαβυρινθώδη του υπόγεια κατασκευή, η Πόλυ Κασδά γράφει: “Είχα μάθει να προστατεύω το πείραμά μου από τα ανεξέταστα βλέμματα, κρύβοντας την πραγματική του διάσταση πίσω από λόγια σοβαροφανή και ευκολοχώνευτα. Ήμουν συνεχώς σε επιφυλακή μη μου χαλάσει κάτι και δεν προλάβω να δω που θα με πάει αυτή η περιπέτεια. Μια σαρκαστική αμφιβολία να κατάφερνε να σφηνωθεί στο μαγικό μου οικοδόμημα και όλα θα κατέρρεαν μέσα στον εαυτό τους”.

Η αποκάλυψη αυτής της τόσο εύθραυστης και ενδόμυχης παραδοχής, και παράλληλα η ασυμβίβαστη αποφασιστικότητα να συνεχίσει την καταβύθιση, έμελλε να αποδειχθούν οι ακρογωνιαίοι λίθοι για τη δημιουργία του αλληγορικού βιωματικού αφηγήματός της 'όταν με κατάπιε εκείνη η λέξη' και μαζί, η συμβολική κατάλυση του καφκικού καταφυγίου.
Το αλληγορικό αυτό αφήγημα λοιπόν, αποτελεί μια επιτομή για την έννοια της εμπειρίας και του φαντασιακού μέσα από την καλλιτεχνική έρευνα· ένα κάλεσμα για να τολμήσουμε να αναδύσουμε κι εμείς μαζί τις αχαρτογράφητες διαστάσεις της νόησής μας. Το 'συνειδητό μάτι' συνεχίζει την αναζήτησή του στις πιο ασύλληπτες, αμφιλεγόμενες και ενδο-πραγματικές διαστάσεις της ύπαρξής του.

25.5.2016 Αθήνα

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

Χιτών Άπειρος (Chiton Apeiros), Polyxene's sacrificial depotentization, 210Χ150cm,.PXK 2016.

Polyxene Kasda, XITΩΝ ΑΠΕΙΡΟΣ 210Χ150 cm. PXK scales on life-saver, 2016
Polyxene's sacrifice Tyrrhenian amphora, Timiades 570-560 a.c. British museum
Polyxene is wrapped in Chiton Apeiros/ endless robe (Sofoklis 426R.)
Parthenon and Parthenoi: A Mythological Interpretation of the Parthenon FriezeAuthor(s): Joan B. ConnellySource: American Journal of Archaeology, Vol. 100, No. 1 (Jan., 1996)

photos Pierre Chirouze 2016

- Chiton Apeiros is the last piece of  Polyxene Kasda's global fossil installation PXK Route -2004-2014- anchored in more than 25 international cultural events, like: the PXK Chrysalis monument in the Athens Olympics 2004, the XVII Βiennale di Poesia di Alessandria, Italy 2004, the 2nd Biennale of Beijing 2005, the Syria panhellenic festival FMC Damascus, Aleppo Syria 2006,  the 4rth Biennale of Tashkent 2007, Nuit Blanche, Anvers-aux-Abesses, Place de l' Europe Paris 2007, the Olympic Fine Arts of Beijing 2008, DESIGN 2012 Municipal Pinacotheque of Athens.

PXK ROUTE represented Greece  in the congress on Olympism of the 3rd Biennale of Beijing 2008.and was awarded the Olympic Fine Arts of Beijing Golden Medal 2008.